Eén

 

De herinneringen aan Amerika zijn op zijn zachtst gezegd gemengd. De mescaline kwam er vandaan, puur natuur uit de Mojave Desert. De vrouw met de groene ogen kwam er vandaan (‘zijn lenzen, gekkie’), die de pilletjes in haar stewardessenkoffertje het Vondelpark binnenrolde waar ik in een geborduurd Marokkaans hemd rond zweefde. En de goeroe kwam er vandaan, of in elk geval de Divine Light Mission waar hij financieel en spiritueel leider van was. Hoofdkantoor Denver Colorado. Het Marokkaanse hemd was een driedelig pak geworden toen ik daar na vijf jaar devotie weer op straat stond.

 

Ik ga samen met Janny maar eens kijken wat ik me er nog van herinner. Eindelijk, na meer dan dertig jaar eens proberen uit te leggen waarom ik toen alles in de steek liet, ook haar. Denk ik, terwijl ‘twelve thirty’ van de Mamas & Papas op de achtergrond speelt. Echt ontgroeid ben ik die tijd nooit. En waarom ook. Dus gaan ook de Lovin' Spoonful, de Beatles (jazeker, Sgt. Pepper’s), Dylan (Blond on Blond, uiteraard!), Crosby, Stills, Nash and Young (Déjà vu, geen discussie), Melanie (Born To Be) en Pink Floyd (Atom Heart Mother) mee in de bagage voor een trip cross country USA.

 

Volgende hoofdstuk.